زندی مو
بند دوسى مو و تو، بورِس وُ ره
پا نهادى رى دلم، تلقِس و ره
مو سى محض دل تو زندى خمه كردم گوال
هر كسه ديدم كمى خندس و ره
مو كجا طاقت ايارم ويسكم شهر غريب
اى خدا راسِ دلم پيسس و ره
مو ايخواسم بينمت هواى دلم گپ بزنم
هر چه ايخواسم بگم، پيرس و ره
دسمه دهسِ هر كه دادم دير گره
تكيه ديوار زدم، جمبس و ره
چازگينى دلم گره، سايهى كپر گتم برم
اومدم تا زر كپر، رهمس و ره
ديدمه كهره شكالى رمه هيشكه نيكنه
مُنه ديد مثه فنر، تنگس و ره
هر چه ار كانَش بَدِه، يار قديمى بختره
بعد هرگس ديدمش، سُورس و ره
يو نبى زندى تمومش غصه بى!
عاقبت زندى منم پيچس و ره
+ نوشته شده در جمعه سی و یکم اردیبهشت ۱۳۸۹ ساعت 16:35 توسط قدرت عربزاده
|
دوستانی که نظری درباره اشعار محلی دارند یا شعر محلی دارند نظرات و اشعارشان با نام خودشان در وبلاگ درج می شود. وبلاگ گناوه متعلق به شماست.